Wywiad z Michałem Szwedem – zwycięzcą konkursu Architektonicznej Rewolty 2026
 |
| Rys. Michał Szwed, wizualizacja nowego budynku Arsenał i Sukiennic w Poznaniu (widok od strony rynku) |
Wywiad z Michałem Szwedem – zwycięzcą konkursu Architektonicznej Rewolty 2026
Tegoroczny konkurs organizowany przez Architektoniczną Rewoltę oraz Fundację Rekonstrukcje i Obudowy odbył się wiosną 2026 roku. Uczestnicy mieli za zadanie zaprezentować koncepcję alternatywnego wyglądu Arsenału i Sukiennic w Poznaniu, utrzymaną w wybranym stylu przedmodernistycznym. Zwycięzcą został pan Michał Szwed, któremu gratulujemy. Już w ostatni weekend maja jego pracę będzie można zobaczyć na wystawie pokonkursowej w zachodnim krużganku klasztoru jezuitów w Poznaniu, a tymczasem zapraszamy na krótki wywiadu z nim.
Jakie były Pana odczucia, gdy okazało się, że Pana projekt zdobył pierwsze miejsce w naszym konkursie?
Muszę przyznać, że bardzo pozytywnie się zaskoczyłem. Wielki kamień spadł mi z serca i został zastąpiony ogromnym poczuciem satysfakcji. Mam jednak świadomość, że podobne odczucia będą mi towarzyszyć we wszystkich konkursach w jakich brałem lub będę brać udział.
 |
| Rys. Michał Szwed, zwycięska plansza konkursowa |
Co było główną inspiracją przy tworzeniu konkursowej koncepcji budynku?
W mojej opinii przede wszystkim podstawą myślenia projektowego jest XIX-wieczny historyzm, łączący często w jednym budynku różne cechy stylowe. Jako główną inspirację i kręgosłup projektu posłużyły mi arkady i detale ratusza, które wzbogaciłem o elementy zapożyczone z klasycyzmu, honorując stojący obok odwach. W ten sposób całość przybrała formę bliską włoskiemu neorenesansowi, zakorzenioną jednak na rynku poznania i wykorzystującą lokalne motywy.
Od siebie mogę również dodać, że na planszy projektowej umieściłem detal z pokazaniem rozwiązań materiałowych, którego zadaniem jest pokazanie alternatywnej, mało znanej w Polsce metody stosowania ornamentów. Siłą rzeczy przyszłość architektury zmierza w stronę prefabrykacji, czemu najbardziej odpowiada sposób produkcji ornamentu wywodzący się z Ameryki początku XX wieku, polegający na seryjnej produkcji odlewanych elementów terakotowych, często nawet imitujących kamień. Terakotowe detale są znacznie bardziej odporne na upływ czasu niż stiuk, a jednocześnie tańsze i szybsze w produkcji niż elementy kamienne.
 |
| Rys. Michał Szwed, projekt detali |
Czy podczas pracy nad koncepcją napotkał Pan jakieś szczególne wyzwania?
Myślę, że jednym z największych wyzwań było wyważenie koncepcji projektowej w relacji do otoczenia. Miałem w świadomości, że mój projekt przede wszystkim nie powinien zostać dominantą i powinien uszanować ratusz jako najważniejszy budynek rynku i jego wizytówkę, ale jednocześnie będąc na środku rynku nie powinien być jedynie budynkiem tła. Dodatkową trudnością była adaptacja modernistycznej bryły do klasycznego języka architektury, przy jednoczesnym zachowaniu jej proporcji i istniejącego układu.
 |
| Rys. Michał Szwed, elewacja od strony ul. Wielki Rynek |
Która z prac, innych niż Pana, biorących udział w naszym konkursie, była Pana zdaniem szczególnie interesująca i zwróciła szczególną uwagę?
Spośród innych projektów chyba najbardziej podobał mi się projekt Pani Isabelli Guzman, moją uwagę przykuła w szczególności jego lekkość i kreatywność. Widać, że został wykonany z sercem i bardzo doceniam w nim dużą inwencję twórczą, która stara się nie kopiować żadnych istniejących budynków, przy jednocześnie doskonałym wpasowaniu projektu w okolicę.
 |
| Rys. Michał Szwed, wizualizacja nowego budynku Arsenał i Sukiennic w Poznaniu (widok od strony ul. Jana Baptysty Quadro) |
Czy obecnie pracuje Pan nad innymi projektami utrzymanymi w klasycznym stylu?
Na ten moment nie pracuje nad żadnym projektem budynku utrzymanym w stricte w klasycznym stylu, chodź obecnie projektowany przeze mnie podczas zajęć blok mieszkalny mimo, że inspirowany głównie stylem streamline moderne, wykorzystuje klasyczne elementy, takie jak proporcje okien i gzymsy. Mój obecnie realizowany, klasyczny projekt to praca w małej grupie polegająca na opracowaniu obszaru w gdańskim Jasieniu. W projekcie odpowiadam za główną koncepcję urbanistyczną, opartą na zabudowie kwartałowej i rozwijaną w oparciu o kluczowe założenia teorii urbanistycznych Léona Kriera.
Jak ocenia Pan znaczenie architektury klasycznej w projektowaniu współczesnych budynków w Polsce i za granicą? Gdzie takie budynki sprawdzają się najlepiej?
Niestety muszę przyznać, że współczesne projektowanie klasyczne jest raczej niszowe, a realizacji powstaje bardzo niewiele, szczególnie w Polsce. W kręgach akademickich jest w dużej mierze przemilczane, choć jest to typ architektury, który najbardziej odpowiada psychologicznym potrzebom człowieka. Naukowo udowodniono już w badaniach prowadzonych przez Nikosa Salingarosa, że duże, płaskie powierzchnie i abstrakcyjne wzory podwyższają poziom stresu. Myślę, że architektura klasyczna lub nowoczesna wykorzystująca klasyczne elementy sprawdzi się w każdym miejscu, i to nie dlatego, że może pasować do kontekstu lub być uważana za zwyczajnie ładniejszą, ale dlatego, że jest architekturą prawdziwie humanitarną, spełniającą nasze biologiczne potrzeby.
 |
| Rys. Michał Szwed, elewacja od zachodniej strony ul. Jana Baptysty Quadro |
 |
| Rys. Michał Szwed, elewacja od wschodniej strony ul. Jana Baptysty Quadro |
Obecnie, chyba moją ulubioną klasyczną współczesną realizacją jest Azaria Pavilion autorstwa Richarda Economakisa w Guatemala City. W szczególności podoba mi się w niej nowatorska adaptacja kapitelu korynckiego, odwołująca się do lokalnej kultury. Muszę jednak przyznać, że całokształt budowli wyjątkowo mi odpowiada dzięki jej swobodnemu i otwartemu charakterowi. Jeśli miałbym wskazać swojego ulubionego architekta, analizując całokształt jego klasycznej twórczości, wybrałbym niemieckiego architekta Sebastiana Treese. Szczególnie do mnie przemawia charakterystyczny dla jego pracowni uproszczony klasycyzm.
Dziękujemy za rozmowę i życzymy dalszych sukcesów!
Wywiad przeprowadził Piotr Gadomski
_______________________
Michał Szwed – student II roku architektury na Politechnice Gdańskiej. Jego dotychczasowe doświadczenie projektowe koncentruje się głównie na architekturze współczesnej i obejmuje prace konkursowe oraz projekty semestralne. Na studiach stworzył m.in. projekt centrum kulturowego wraz z otaczającym go terenem we wsi Kobele na Litwie, w którym wykorzystał detal inspirowany lokalną tradycją ludową, wprowadzając wzory oraz glazurowane motywy ceramiczne. Rozwija także swoje zainteresowania poprzez projekty hobbystyczne.
Przegląd innych prac Michała Szweda:
 |
| Rys. Michał Szwed, koncepcja altany |
 |
Rys. Michał Szwed, koncepcja nowego kompleksu centrum kulturowego w Kobele na Litwie |
.jpg)
Komentarze
Prześlij komentarz